Część 1 Modele ISO/OSI i TCP/IP, Media transmisyjne, Narzędzia diagnostyczne (ping, traceroute, nslookup).
Jako młodszy inżynier sieciowy w firmie telekomunikacyjnej otrzymałeś zadanie przygotowania środowiska diagnostycznego w emulatorze GNS3. Twoim celem jest połączenie dwóch stacji roboczych Linux poprzez sieć złożoną z trzech routerów Cisco, symulującą infrastrukturę dostawcy usług. Musisz udowodnić, że pakiety IP przepływają poprawnie między odległymi podsieciami, analizując jednocześnie ich drogę oraz czasy odpowiedzi (RTT).
1. RTT (Round Trip Time) to czas od wysłania pakietu ICMP Echo Request do otrzymania odpowiedzi Echo Reply.
2. Gwiazdki (*) w traceroute pojawiają się, gdy router pośredniczący nie odpowiada na czas w ramach oczekiwania.
3. Wartość TTL w IPv4 wynosi maksymalnie 255 i jest zmniejszana na każdym hopie.
4. Routing statyczny wymaga ręcznej konfiguracji tras na każdym routerze i nie skaluje się w dużych sieciach.
5. Komenda ping pozwala na podstawową weryfikację łączności, ale nie wskazuje dokładnej ścieżki pakietu.
6. Traceroute wykorzystuje zróżnicowane wartości TTL do identyfikacji kolejnych hopów na trasie.
7. Analiza RTT pozwala zidentyfikować wolne lub przeciążone łącza w sieci.
8. Tabela routingu routera Cisco zawiera kody określające źródło pochodzenia trasy (C-connected, S-static, O-OSPF).
9. Protokół ICMP jest niezbędny do diagnostyki sieci, ale może być blokowany przez firewall.
10. Wireshark pozwala na szczegółową analizę pakietów, w tym nagłówków ICMP, IP i Ethernet.
Część 5 Sieci telefoniczne (POTS/PSTN), Modulacje (ASK, FSK, QAM), Technologie xDSL, Standardy ADSL/VDSL.
Mimo postępu światłowodowego, technologie DSL nadal odgrywają rolę w dostępie do sieci w miejscach o rozwiniętej infrastrukturze miedzianej. Musisz emulować działanie koncentratora usług szerokopasmowych (BRAS) wykorzystując system MikroTik RouterOS.
1. Narzut protokołu PPPoE wynosi 8 bajtów (nagłówek PPPoE + PPP).
2. ADSL oferuje asymetryczną prędkość: wyższa prędkość pobierania.
3. SDSL oferuje identyczne prędkości w obu kierunkach.
4. PPPoE jest protokołem warstwy 2, który enkapsuluje pakiety IP w ramki Ethernet.
5. Faza Discovery służy do wykrycia serwera PPPoE i ustalenia identyfikatora sesji.
6. BRAS (Broadband Remote Access Server) to urządzenie kończące sesje PPPoE od klientów.
7. Profile PPPoE pozwalają na definiowanie różnych poziomów usług dla klientów.
8. MSS Clamping zapobiega fragmentacji pakietów przez ustawienie odpowiedniego MSS w TCP.
9. IP Pool w RouterOS automatycznie przydziela adresy z określonego zakresu.
10. QoS w postaci Simple Queue pozwala na limitowanie przepustowości per klient.
Część 3 MPLS (Multiprotocol Label Switching), Architektura LSR/LER, Operacje na etykietach (Push, Swap, Pop), Protokół LDP.
Współczesne sieci szkieletowe (Core) opierają się na technologii MPLS. Twoim zadaniem jest zbudowanie rdzenia sieci złożonego z czterech routerów przekazujących dane za pomocą etykiet.
1. Nagłówek MPLS składa się z 4-bajtowej etykiety.
2. Pole TTL służy do ograniczania liczby hopów.
3. MPLS jest nazywany "warstwą 2.5".
4. LDP (Label Distribution Protocol) służy do dystrybucji etykiet między routerami LSR.
5. Etykieta MPLS może być zmieniana (swap), dodawana (push) lub usuwana (pop) na każdym hopie.
6. IP przed ruchem MPLS jest enkapsulowany w etykietę MPLS (label stack).
7. CEF (Cisco Express Forwarding) przyspiesza przetwarzanie pakietów przez sprzętowe tablice.
8. OSPF jest wykorzystywany jako IGP do dystrybucji tras w rdzeniu MPLS.
9. Etykieta transportowa LDP jest używana do przesyłania ruchu przez sieć rdzeniową.
10. Label Binding kojarzy prefiks IP z etykietą MPLS.
Część 3 VPN L3, VRF (Virtual Routing and Forwarding), RD (Route Distinguisher), RT (Route Target), MP-BGP.
Firma obsługuje dwóch rywalizujących klientów, którzy używają tej samej adresacji IP. Twoim wyzwaniem jest przesyłanie ich ruchu przez wspólną sieć szkieletową MPLS.
1. Route Distinguisher służy do unikalnej identyfikacji prefiksu sieciowego w BGP VPNv4.
2. Route Target kontroluje przepływ tras między VRF.
3. Pakiety w sieci rdzeniowej P nie potrzebują informacji o VPN-ach klientów.
4. VRF (Virtual Routing and Forwarding) izoluje tabele routingu dla różnych klientów.
5. MP-BGP (Multiprotocol BGP) rozszerza BGP o transport adresacji IPv4 i IPv6 w VPN.
6. VPN label (etykieta VPN) identyfikuje konkretny VRF na routerze PE docelowym.
7. Dwóch klientów może używać tej samej przestrzeni adresowej dzięki mechanizmowi RD.
8. L3VPN pozwala na routowanie między sieciami klientów przez sieć dostawcy.
9. PE (Provider Edge) to routery brzegowe obsługujące VRF klientów.
10. Trasy klientów są redystrybuowane z protokołów IGP do BGP VPNv4.
Część 3 VPN L2, VPWS, VPLS, Pseudowire (PW), Bridging over MPLS.
Klient korporacyjny potrzebuje połączyć swoje dwie serwerownie w taki sposób, aby wyglądały jak podłączone do tego samego fizycznego switcha (warstwa 2).
1. L2VPN (VPLS) różni się od L3VPN tym, że przesyła ramki Ethernet w całości.
2. Zalety L2VPN: pełna transparentność L2.
3. Wady L2VPN: brak skalowalności, problemy z MTU.
4. VPLS (Virtual Private LAN Service) emuluje fizyczny switch w warstwie 2.
5. Pseudowire (PW) to tunel przesyłający ramki Ethernet przez sieć MPLS.
6. VPLS wymaga pełnej tabeli MAC wszystkich urządzeń w sieci rozciągniętej.
7. Ruch broadcast i multicast jest replikowany do wszystkich tuneli VPLS w domenie.
8. Ograniczenia skalowalności wynikają z rozmiaru tabeli MAC i ruchu broadcast.
9. VPLS-ID identyfikuje unikalnie domenę VPLS między endpointami.
10. Bridge w VPLS służy do łączenia portów dostępowych z tunelem pseudowire.
Część 3 Traffic Engineering, RSVP-TE, Fast Reroute (FRR), Rezerwacja pasma.
W sieci szkieletowej najbardziej optymalna ścieżka jest przeciążona. Musisz ręcznie wymusić drogę dla konkretnego strumienia danych, stosując tunele MPLS Traffic Engineering.
1. CSPF to algorytm routingu wykorzystywany w MPLS-TE.
2. Standardowe protokoły IGP używają prostego algorytmu SPF.
3. MPLS-TE eliminuje ograniczenia IGP przez rezerwację pasma.
Część 4 Sieci SDH, PDH (E1/E3), Hierarchia STM, Emulacja obwodów (Circuit Emulation Service).
Klient posiada starą centralę PBX wymagającą styku E1 (2 Mbps). Twoim zadaniem jest przesłanie sygnału TDM przez sieć pakietową IP/MPLS.
1. Sieci TDM działają w trybie synchronicznym.
2. Sieci pakietowe działają asynchronicznie.
3. Wander to powolna zmiana częstotliwości zegara.
4. SAToP (Structure-Agnostic TDM over Packet) enkapsuluje strumień bitowy bez struktury.
5. E1 to standard europejski o przepustowości 2.048 Mbps (32 kanały po 64 kbps).
6. Bufor jittera kompensuje zmienne opóźnienia (jitter) w sieci pakietowej.
7. SAToP wymaga stałego pasma niezależnie od ruchu danych.
8. W przypadku utraty pakietów mogą wystąpić błędy w sygnale TDM.
9. Emulacja obwodów TDM pozwala na migrację legacy systems do sieci IP/MPLS.
10. Synchronizacja zegara jest krytyczna dla poprawnej pracy Circuit Emulation.
Część 2 Sieci Optyczne (PON/GPON), Architektura OLT/ONT, Zasada działania Downstream/Upstream (TDMA), Splittery.
Musisz emulować strukturę VLANów i zarządzania pasmem (DBA), jaka występuje między centralą OLT a końcówkami ONT u klientów.
1. TDMA w upstreamzie GPON polega na podziale czasu na ramki.
2. Downstream jest broadcastowy.
3. Szyfrowanie AES-128 w GPON jest obowiązkowe.
4. GPON wykorzystuje architekturę OLT-ONT (Optical Line Terminal - Optical Network Terminal).
5. Splittery optyczne dzielą sygnał downstream na wiele ONT.
6. QinQ (802.1Q-in-802.1Q) pozwala na przenoszenie wielu VLANów klienta przez sieć dostawcy.
7. DBA (Dynamic Bandwidth Allocation) alokuje pasmo upstream na żądanie.
8. Klasy ruchu QoS (VOICE, VIDEO, DATA) zapewniają odpowiednią jakość usług.
9. S-VLAN w emulacji GPON reprezentuje gałąź (branch) do klienta.
10. QoS w GPON zapewnia priorytetowanie ruchu czasowo-krytycznego.
Część 1 Bezpieczeństwo Internetu, Część 3 MPLS VPN, IPSec, Szyfrowanie i autoryzacja.
Klient bankowy wymaga dodatkowego szyfrowania "end-to-end" na istniejącej strukturze VPN.
1. Szyfrowanie IPSec dodaje znaczny narzut do rozmiaru pakietu.
2. W połączeniu z MPLS wymagane jest odpowiednie MTU.
3. IPSec nad MPLS stosować gdy wymagane przez compliance.
4. IPSec składa się z IKE (Phase 1) i IPSec (Phase 2) do negocjacji i ochrony danych.
5. ESP (Encapsulating Security Payload) zapewnia szyfrowanie i autentykację.
6. AH (Authentication Header) zapewnia tylko autentykację bez szyfrowania.
7. Mode tunnel chroni cały oryginalny pakiet IP nowym nagłówkiem.
8. PFS (Perfect Forward Secrecy) zapewnia nowe klucze dla każdej sesji Phase 2.
9. ISAKMP używa portu 500 do negocjacji IKE.
10. Pre-Shared Key jest używany do autentykacji urządzeń w Phase 1.
11. Crypto map łączy ACL, transform-set i peer dla pełnej konfiguracji IPSec.
12. Narzut IPSec (ESP header + trailer) wynosi około 50-60 bajtów.
13. Debug crypto isakmp pozwala na szczegółową analizę negocjacji IKE.
14. ESP-AES zapewnia strong encryption z algorytmem AES.
Część 3 MTU w MPLS, Część 4 MTU w SDH, Fragmentacja IP, MSS Clamping.
Użytkownicy zgłaszają problemy z dużymi plikami i stronami WWW. To klasyczny objaw problemów z MTU.
1. Fragmentacja w warstwie IP to proces dzielenia pakietu.
2. MSS Clamping to optymalizacja w warstwie TCP.
3. Fragmentacja jest unikana w nowoczesnych sieciach.
4. PMTUD (Path MTU Discovery) automatycznie wykrywa minimalne MTU na ścieżce.
5. Bit DF (Don't Fragment) w pakiecie ICMP zapobiega fragmentacji.
6. ICMP typ 3 kod 4 (Fragmentation Needed) jest wysyłany gdy DF jest ustawiony.
7. MSS (Maximum Segment Size) określa maksymalny rozmiar segmentu TCP.
8. Typowy MSS dla Ethernet to 1460 bajtów (1500 - 20 IP - 20 TCP).
9. MSS Clamping modyfikuje pole MSS w nagłówku TCP podczas trwania trójstronnego uścisku dłoni.
10. Problem z MTU objawia się utratą pakietów dla większych payloadów.
11. Ręczne ustawienie MTU na interfejsie rozwiązuje problemy z większymi pakietami.
12. Analiza przechwyconego ruchu w Wireshark pozwala zweryfikować ustawienia MSS.